dinsdag 1 oktober 2013

Op vakantie geweest naar Zeeland


Jammer genoeg niet naar Nieuw-Zeeland,


maar ja, mss kom ik er nog wel eens. Kan ik Laura Dekker proberen op te zoeken waar ze nu woont.



Bron foto: http://www.lauradekker.nl/Basis.aspx?Tid=2&Lid=12&Lit=VIEW
Site: http://www.lauradekker.nl/LauraDekker.html

Maar goed. We zijn dus naar Zeeland geweest. Door de recente ervaringen met haar epilepsie en gesundheit vonden wij het niet vertrouwd om naar het buitenland te gaan.
We wilden eerst naar Frankrijk of Mallorca.

Ook hebben we overleg gehad met de neuroloog van SEIN, het epilepsie centrum van nederland.
Die zei ook dat we wel konden vliegen maar het liefst wel naar een westers land.

Dus werd het Zeeland.



Bron foto: internet

Op zondag gingen we weg met een lange autoreis voor de boeg.
Ik moet mee omdat mijn vader het niet alleen aankan met mijn moeder. Door al haar gezondheidsproblemen.

Anne-Marijn (mijn moeder) gaat het liefst dichterbij maar mijn vader en ik wilden verder weg.
En lekker naar de zee.
Wij hadden de zee nog in gewild maar treffen wij net een week dat het plensde van de regen. Nou ja.
We hadden wat eerder moeten gaan. Maar dat kon niet vanwege de doktersafspraken.

We gingen van zondag tot en met vrijdag.
Ik kan je eerlijk zeggen dat ik behoorlijk wat heimwee heb gehad. Maar dat in mijn ander blog. Kaylah/Alisha (zie rechter kant)

Komen we in het park aan hebben wij gelijk alles geregeld bij de balie voor als we een dokter nodig hebben of een ambulance. Dat was allemaal geen probleem.
Ja, we zijn graag op alles voorbereid. Gezien ons verleden.

Daarna de bandjes voor het zwembad. Ja, mijn moeder en ik mogen graag zwemmen. Mijn vader niet zo erg.
Hij zegt het als altijd: 'Dan moet ik eerst naar het zwembad, dan me uitkleden, dan weer zwembroek aan, dan nog een NAT worden, douchen en dan WEER aankleden'. LOL.

Daar geven mijn moeder en ik niet zoveel om. Alhoewel het vervelend is na het zwemmen met nat haar weg te gaan en die sokken aantrekken is een crime.
Meestal help ik mijn moeder daarmee. Omdat het moeilijk is voor haar voorover te bukken en dan kan voor over vallen.

Maar goed, daarna naar het huisje, oh nee, 'chalet', zei mijn moeder de hele week.
En bleek dus dat er 4 naast elkaar staan. Geen auto's kunnen komen en dat met een moeder die met een rollator loopt en dat over het gras.
Kleine stukjes kan ze wel zonder lopen.

En dan ook nog een enge trap op met 3 grote treden.
Dat was niet zo'n goed idee. Maar ja het is gelukt.


Zo'n eind moest ze lopen, niet echt geschikt voor gehandicapten.





Ons huisje


We hebben heerlijk geslapen 's nachts want we waren doodmoe. Mijn moeder en ik in ieder geval, lol.

En allemaal konijntjes buiten. Leuk, toen mistte ik mijn konijntjes nog meer.




Ja ik weet, een beetje onscherp. Maar het was al donker.

Iedere dag zijn we ergens heengegaan, lekker naar de zee een paar keer.
Natuurlijk kon mijn moeder niet mee. Die heeft de zee alleen op mijn fotocamera gezien. Ze moest steeds wachten in de auto en in de dorpjes beneden onder aan de dijk.


 
En ik met mijn natte broek




Ik was weer eigenwijs.


Dus totdat we thuis waren met natte broek, sokken en schoenen gelopen. Mijn moeder zei: 'Heb je dan geen 2 paar schoenen mee ?'
Ik zei van nee, 'We zouden toch mooi weer hebben ? Ik heb mijn sandalen mee'.

En het was niet de enige keer dat ik met natte schoenen liep, 3 keer. En steeds op de verwarming moeten hangen. LOL.

Voor je vakantie heb je wat over toch ?

Er waren geen ruzies, geen vervelende dingen, kortom, het ging gewoon goed.
Ondanks mijn heimwee.

Nog een paar foto's.


Gezellig een morgen op pad
 
 
 


 
Daarna weer naar ons dorpje waar je heerlijk vis kan eten.
Nou ja, ik niet, maar mijn moeder is er gek op en mijn vader ook, haha.
 
En toen kwamen we dit tegen.
 
 
Een rolstoelhelling.
 
Nou mijn vader even naar boven. Haha, ik achter hem aan. En niet normaal hoe steil die rolstoelhelling was. Daar kan je echt niet met een rolstoel omhoog.
Toen bleek later dat mijn moeder vond dat we te lang wegbleven, nou ja, 5 minuten.
En toen ging ze met haar rollator omhoog.
Maar dat wilde echt niet.
  
 
Zo steil dus
 
 
 
 
Later gingen mijn vader en ik even de dijk op even naar de zee kijken.
Opeens kijken we naar beneden, zien we mijn moeder in een epilepsietoestand op haar rollator zitten.
Nou we hebben toch hard naar beneden gerend, dikke spierpijn de volgende dag, hihi.
Maar het viel mee. We hebben haar wakker gemaakt en toen was ze er weer bij dus.
 

Ook hebben we 2 keer kunnen zwemmen in het heerlijke zwembad. Op donderdag zouden we eerst ook weer. Mijn moeder zei, 'Gaan we nog zwemmen ?' Ik zei dat ik eigenlijk niet zoveel zin had maar voor haar wel wou gaan en dan ook wel weer zin zou hebben. Maar ze had zelf ook niet zo veel zin dus lekker thuis gebleven.
 
De volgende dag nog naar Middelburg geweest. Ik geshopt op de markt en mijn ouders gewacht. Ze kon het niet meer zo goed aan. Was te moe.
 
En op vrijdag weer naar huis.
Ik heb vrijwel de hele weg geslapen naar huis. Even wakker om te eten bij Mac Donalds
 
 
en daarna weer slapen.
Thuis gelijk op bed en heb daarna dagen geslapen om weer bij te komen.
 
Maar het was de moeite waard.
 
Mijn moeder heeft het fijn gehad en mijn vader ook.
 
 
Kaylah.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten